Στους φίλους από τον Πειραιά

Μια μέρα στον Πειραιά ( 2012)



Στους φίλους από τον Πειραιά.

~ Οι άνθρωποι του Πειραιά είναι ζεστοί σαν φρεσκοψημένο ψωμί που αγκαλιάζει το σπίτι με όλη τη ζεστασιά και την ευλογία του από τις καρδιές που το ζύμωσαν. ~


Τους αφιερώνω το τραγούδι "Μάτια Βουρκωμένα" σε στίχους του Νίκου Γκάτσου.

"Κάτω στον Πειραιά στα Καμίνια φτώχεια και καλή καρδιά"

Ελένη.Μ 

Στα αδέλφια

In your dreams, in your reality look for the sun . ( Πίνακας του Παναγιώτη Τέτση) 

Στα αδέλφια, Μιχάλη και Παντελή, Παντελή και Μιχάλη που γεμίζουν τις άδειες ώρες μου με πνευματικό και κυρίως ψυχικό φίλτρο όταν περιπλανιέμαι στο τόσο κενό ίντερνετ που αποκτάς ψυχικά τραύματα όταν βλέπεις παντού ανθρώπινα στίγματα και ούτε ένα δεν σε αγγίζει. Έτσι έχω ένα λόγο να μην αλλάξω κωδικό πρόσβασης στο λάπτοπ μου και να πετάξω το χαρτάκι που τον έγραψα, δυστυχώς η μνήμη είναι ο σκληρότερος αντίπαλός μου, θυμάμαι και ξεχνάω σε αδιάκοπη ροή. Να συνεχίσετε να είστε αυτοί που είστε :) 
Επέλεξα να ποστάρω ένα από τα αγαπημένα μου ποστ που έχετε ανεβάσει και δεν χορταίνω να το διαβάζω ξανά και ξανά. 

Ο Κήπος

Χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια
Δεν θα'φταναν
Για να μιλήσω
Το δευτερόλεπτο της αιωνιότητας
Που με φίλησες
Που σε φίλησα
Ένα πρωί μες στο χειμωνιάτικο φώς
Στο Πάρκο
Πάνω στη γή
Στη γη που ειναι εν' άστρο.

Paris at night.

Τρία σπίρτα ένα ένα αναμμένα μες στη νύχτα
Το πρώτο για να δω ολόκληρο το πρόσωπο σου
Το δεύτερο για να δω τα μάτια σου
Το τελευταίο για να δω τα χείλη σου
Και το βαθύ σκοτάδι να μου τα θυμίζει όλα αυτά
Καθώς σε έσφιγγα στην αγκαλιά μου.

Zacqes Prevert.


Μπορείτε να βρείτε το προσωπικό τους blog και εδώ: http://taadelfia.blogspot.gr/