Τόλμα

Who dares to conquer all prohibitions ? 

Ελένη.Μ 

Auvers-Sur-Oise

Into the wild... 

10/09/2017

Ελένη.Μ

H κυρία από τη Σαγκάη

The Lady from Shanghai (1947)- Orson Welles 

Εγκαταλείπει κανείς τα πάθη του; 

Η απάντηση στην κυρία από τη Σαγκάη... 

Ελένη.Μ 

Κόκκινο φεγγάρι

Ελένη.Μ 

Την έκανε να γελάσει ξανά...

He made her laugh and feel alive again.... 

Ελένη.Μ

Ντοραγιάκι

Sweet Bean (2015) Naomi Kawase

Ελένη.Μ 

Η ζωή αλλιώς...

Road Trip...

Cactus Tree- Joni Mitchell 

"There's a man who's climbed a mountain 

And he's calling out her name And he hopes her heart can hear Three thousand miles he calls againHe can think her there beside him He can miss her just the same He has missed her in the forest 

He has kissed her with his freedom..."

[ Απρίλιος 2017 ]

Ελένη.Μ 

I am a teaser

Το ξέρεις άλλωστε... μ'αρέσει να σε πειράζω. 

Ελένη.Μ 

Χιονισμένη παραλίας Θεσσαλονίκης - φώτο: Φιλία Παρασύρη

Houston, we have a problem !

Well said. 

Ελένη.Μ 

Canal Saint-Martin

Canal Saint-Martin, Paris, 15/04/2014 

Για τον Κώστα :) 

Ελένη.Μ

Auguste Rodin

Μια σειρά από φωτογραφίες αφιερωμένες στον Κώστα, 

φιλικούς παρισιάνικους χαιρετισμούς :) 

 
  Le Baiser, La Cathédrale, La Valse,... par Auguste Rodin.

Ελένη.Μ

Ονειροφάγα Σύννεφα

04-01-2013


Αναμένεται καταιγίδα,
μα όταν έρθει
να είσαι
το μόνο φως που υπομένει.
Ονειροφάγα σύννεφα,
τρώνε τα πάντα
κι αφήνουν πίσω τους
οχετούς. 
Σκουπίδια
να'χει ο δρόμος
να γεμίζει
με τελειωμένες 
εκσπερματωμένες
ανθρώπινες 
(άνω) τελείες.

Ελένη.Μ

Culture of Tenants/ Η Κουλτούρα των Ενοικιαστών

Τα καλώδια δεν συνδέουν, μονάχα διαχωρίζουν επιβεβαιώνοντας ως ηλεκτροφόρα σαρκοφάγα τις αποστάσεις μεταξύ των ανθρώπων. Παντού... sidewalls. 

Περί της φωτογραφίας: Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, 01/01/2013. 

Η αφορμή: Νέο Έτος. Ευχές για δύναμη. Μα βυθίζομαι στις σκέψεις πως ο χρόνος κυλά στη ρευστότητα των πραγμάτων και τίποτα δεν αλλάζει με έναν αύξοντα αριθμό. Μονάχα επιβεβαιώνεται πως όσο μεγαλώνει κανείς έρχεται η στιγμή της αντιμετώπισης προς το δικό σου ηλικιωμένο εγώ. 

Ελένη.Μ

Η μαρτυρία του J.Dassin για το έργο "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται"-Ν.Καζαντζάκης, μέρος 1ο

Στο κέντρο της φωτογραφίας απεικονίζεται η Μελίνα Μερκούρη με φόντο το ρεαλιστικό σκηνικό της εκκλησίας για την ταινία "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", μια μεταφορά του ομότιτλου έργου του Νίκου Καζαντζάκη.

Η παρούσα φωτογραφία αποτελεί απόκομμα της εφημερίδας "Ανατολή", δημοσιευμένο στις 5 Σεπτεμβρίου 2008. Η εφημερίδα αποτελεί τοπική εφημερίδα του χωριού ονόματι Κριτσά που βρίσκεται γεωγραφικά στο νομό Λαθισίου ενώ συγκαταλέγεται στη λίστα των 14 τοπικών διαμερισμάτων που υπάγονται στο δήμο του Αγίου-Νικολάου.
Το συγκεκριμένο άρθρο "Αγαπώ αυτό το χωριό όσο κανένα άλλο στον κόσμο!", σε συγγραφή του Νίκου Τραντά, αναφέρεται στις αναμνήσεις του Ζυλ Ντασσέν (Jules Dassin, 1911-2008) από τα γυρίσματα της ταινίας στην Κριτσά. Αξίζει να σημειώσουμε πως ο J.Dassin ήταν σκηνοθέτης του κινηματογράφου και του θεάτρου όπου η ζωή του περιπλανιόταν ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελλάδα. Η ταινία γυρίστηκε το 1957 με τον γαλλικό τίτλο "Celui qui doit mourir". Για μια σύνοψη της ταινίας σας παραπέμπω εδώ: http://www.moviereviews.gr/m495/

 Εν συνεχεία παραθέτω το ίδιο το άρθρο:

"Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δηλώσεις του Ζυλ Ντασσέν, σε συνέντευξη που έδωσε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1933. Μιλά για τη συνεργασία του με τους κατοίκους της περιοχής, στα γυρίσματα του "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", αλλά και τον Άγιο-Νικόλαο του 56'. Αξιοσημείωτη όμως είναι και η αρνητική κρίση που διατυπώνει για την "εξέλιξη" της περιοχής, στο πέρασμα του χρόνου. 

Οι κομπάρσοι

"Α, οι ερασιτέχνες! Μια από τις ευτυχέστερες στιγμές της ζωής μου ήταν η συνεργασία μου με τους κατοίκους της Κριτσάς και των γύρων χωριών στα γυρίσματα του Καζαντζάκη. Οι πιο πολλοί δεν ήξεραν γράμματα κι έτσι, τα βράδια όταν γύριζαν απ'τα χωράφια, μαζευόμασταν στην αυλή του σχολείου, και με διερμηνέα  τη Μελίνα, τους μιλούσαμε για το βιβλίο, για τις σκηνές που θα γυρνούσαμε. Υπέροχη εμπειρία...Στο βιβλίο, ξέρετε, υπάρχουν οι φτωχοί και οι πλούσιοι, οι προύχοντες του χωριού. Ε λοιπόν, κανείς δεν ήθελε να παίξει έναν από τους προύχοντες! Εκεί όμως που δεν πείθονταν με τίποτα, ήταν στο να παίξουν τους Τούρκους! Ξέρετε, τελικά, ποιοί έπαιξαν τους Τούρκους; Καουμπόιδες από τη διπλανή Αμερικανική Βάση...!"

Το "ντεκόρ του Καζαντζάκη"

"Παρόλο που οι συνθήκες των γυρισμάτων ήταν πάρα πολύ περίεργες-γύριζα σε ένα ελληνικό χωριό της Κρήτης και όλοι οι ηθοποιοί γύρω μου μιλούσαν γαλλικά-εξακολουθώ να θυμάμαι αυτήν την περιοχή σαν να ήταν η πιο ευτυχισμένη της ζωής μου. Η ευτυχία είχε να κάνει με όλη την ατμόσφαιρα που επικρατούσε, με όλους τους κατοίκους που δούλεψαν στην ταινία. Έχω αναμνήσεις που ακόμα με συγκλονίζουν και αγαπώ αυτό το χωριό όσο κανένα άλλο στον κόσμο!
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν μπορέσαμε να επιστρέψουμε στην Ελλάδα, το 1974, ήταν να πάμε εκεί. Λίγες όμως μέρες πριν ξεκινήσουμε για να πάμε, διάβασα σε μια ελληνική εφημερίδα ότι ένας από τους κατοίκους αυτού του χωριού, 88 χρονών τότε, ένας αρχοντάνθρωπος που μιλούσε κάτι λίγα γαλλικά και τον λάτρευα, είχε πει: "Δεν θέλω να πεθάνω,αν δεν δω πρώτα τον Ντασσέν..." "Πάμε, τί καθόμαστε;", λέω τότε εγώ. "Όχι, μου λένε, δεν πρέπει να πάμε, γιατί μετά θα πεθάνει..."
Εν πάση περιπτώσει, τα κατάφερα να πάω κάποτε σ'αυτό το χωριό, την Κριτσά, και να διαπιστώσω με τα μάτια μου την τεράστια πρόοδο που είχε επιτελεστεί στο μεταξύ και που είχε ξεκινήσει με τα γυρίσματα της ταινίας. Στην ερώτηση, "Τι εννοείτε όταν λέτε "τεράστια πρόοδος"; Εννοείτε την τουριστική ανάπτυξη;", ο Ντασσέν απάντησε: "Το 55', τότε που γυριζόταν η ταινία, υπήρχε ένα μόνο μικρό ξενοδοχείο στον Άγιο-Νικόλαο ( εννοούσε το ξενοδοχείο "Λατώ" στο λιμάνι) κι ένα μπαρ, που το είχε ανοίξει κάποιος εκείνες τις μέρες και το είχε βγάλει "Ριφιφί"-υπάρχει ακόμη...
Όταν τελείωσαν τα γυρίσματα της ταινίας και τα μαζεύαμε για να φύγομε, ήρθαν και μου είπαν: "Αφήστε μας τα ντεκόρ" ( επειδή δεν μας έδωσαν άδεια να γυρίσουμε μέσα στην εκκλησία του χωριού, είχαμε φτιάξει εμείς μία, για τις ανάγκες του φιλμ, καθώς και μια μικρή πλατεία). "Θα χαλάσουν" τους λέω "με τον καιρό θα χαλάσουν". "Μη σας νοιάζει", μου λένε, "εσείς αφήστε τα". Τι έγινε λοιπόν; Επειδή οι Κρητικοί, όπως ξέρετε, λατρεύουν τον Καζαντζάκη, άρχισαν να έρχονται απ'όλα τα μέρη της Κρήτης άνθρωποι για να δουν την "Πλατεία του Καζαντζάκη!" Έτσι χτίστηκε κι άλλο ένα ξενοδοχείο κι ύστερα άλλο ένα κι άλλο ένα, ώσπου φτάσαμε στο χάλι που βλέπουμε σήμερα. Όλα όμως άρχισαν από τους Κρητικούς που έρχονταν να επισκεφτούν το ντεκόρ του Καζαντζάκη..."

-Να ευχαριστήσω θερμά τη γιαγιά μου που είχε κρατήσει την εφημερίδα ως ανάμνησή της για τον Ντασσέν και τις χαρές που γνώρισε τότε το χωριό, όπως μου είπε η ίδια.


Περισσότερα για τον Ζυλ Ντασσέν (Jules Dassin) εδώ: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CF%85%CE%BB_%CE%9D%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AD%CE%BD

Μπορείτε να δείτε την ταινία εδώ:http://www.dailymotion.com/video/xiev2v_y-yyyyyyy-yyyyyyyyyyyyyyy_shortfilms#from=embediframe

Ελένη.Μ

Από την αστραφτερή, στη σκοτεινή πλευρά του κόσμου

Εικόνες από δορυφόρο απεικονίζουν τη διάχυση του φωτός και της ενέργειας στον κόσμο. Η Δύση είναι αυτή που υπερτερεί στην σπατάλη ενέργειας, κάτι που γίνεται φανερό αν κανείς μονάχα τη συγκρίνει με τις εικόνες από Αφρική, νότια Αμερική και ένα μεγάλο τμήμα της Ασίας που παραμένουν στο σκοτάδι. Το πιο εντυπωσιακό που κράτησα από αυτό το άρθρο είναι ότι ακτιβιστές αναφέρουν πως στο Λονδίνο το 50% δεν μπορεί να διακρίνει τα αστέρια λόγω της φωτορύπανσης. Κι αναρωτιέμαι... αξίζει μια τέτοια σπατάλη για μια τεράστια απώλεια...;

Πηγή: 

http://news247.gr/eidiseis/epistimi/apo_thn_astrafterh_sth_skoteinh_pleyra_toy_kosmoy.1847416.html

Φωτογραφία Νο. 1

Φωτογραφία Νο. 2

Φωτογραφία Νο. 3

Φωτογραφία Νο. 4

Φωτογραφία Νο. 5

Φωτογραφία No. 6

The man and the moon

~Man grows up as the moon rises up and goes down~

Björk-Moon "To risk all is the end all and the beginning all" http://www.youtube.com/watch?v=br2s0xJyFEM

Still holding on

"Μετά από πενήντα,εκατό χρόνια, θα ήθελα να μου δινόταν το προνόμιο να βγάλω μέσα από ένα παράθυρο το κεφάλι μου, να ρωτήσω με μια διακριτικότητα απέραντη,να μου ειπούν αν χρειάστηκε στο μεταξύ η αγάπη μου στον κόσμο." Ν.Βρεττάκος

Πορτραίτο