Κάτι επικίνδυνα κομμάτια

Κάτι επικίνδυνα κομμάτια

χάος

είν' η ψυχή μου 

που έκοψε με τα δόντια του

ο Θεός

άλλοι τα τριγυρίζουν πάνω σε σανίδια

τα δείχνουν

τα πουλάνε

τ'αγοράζουν

εγώ δεν τα πουλώ

οι άνθρωποι

τα κοιτάζουν

με ρωτάνε

άλλοι γελάνε

άλλοι προσπερνάνε

εγώ δεν τα πουλώ 

Μίλτος Σαχτούρης

Ο Μίλτος Σαχτούρης για τον Ανδρέα Εμπειρίκο

Ανδρέας Εμπειρίκος

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ

Και νά που φάνηκε ο Ανδρέας Εμπειρίκος στον Πόρο τα δάχτυλά του κίτρινα καμένα απ’ τα τσιγάρα τσιγάρα να καίνε σαν κεριά γύρω γύρω στα τραπέζια τσιγάρα πάνω στις καρέκλες τσιγάρα παντού κι άγρια κόκκινα ποδήλατα να περπατάνε. Ωραίος σαν αετός ο Εμπειρίκος τα μάτια του να καίνε. — Πώς απ’ τον Πόρο, Αντρέα; εσύ πάντα πήγαινες στην Άνδρο. — Κι εσύ Μίλτο, έπρεπε να ήσουνα στην Ύδρα, γιατί στον Πόρο; Και τότε έσκασε εκείνο το ωραίο το φοβερό γέλιο του· πετάχτηκαν τρομαγμένα τα σπουργίτια ένα σύννεφο σπουργίτια πέρα απ’ το θάνατό του. Μίλτος Σαχτούρης