Ιθάκη

Ιθάκη

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια

ή από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,
τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη
με τα χριστιανικά της σωματεία
και την ασφυχτική της ηθική.
Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.
Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο
αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.
Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί
κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας
που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…
Τώρα επιστρέφω με μιαν ύποπτη προσπάθεια
να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω
κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει
την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει
στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει
στους κόλπους του μιαν ασωτία ιδιωτική.

Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,

που με κρατάει πάντα μακριά.
Μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,
τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση;

                                                                                            Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ατελέσφορη Μάχη

 Αφαίρεσε τη νύχτα απ’ τα μάτια σου –

πώς να παλέψω μόνος με τους δυό σας;

Το κορμί και το σαράκι-Ντίνος Χριστιανόπουλους

What makes us human?

       Leonardo da Vinci: The Proportions of the Human Figure (Vitruvian Man) 1490

Αυτό που διαφοροποιεί τον άνθρωπο δεν είναι η πολύχρονη αφελής συγκρισιμότητα του με τα ζώα, γιατί αν και ονομάζουν τα ζώα «άλογα» έχουν μια δική τους λογική τάξη πραγμάτων, ένα δικό τους χαοτικό σύμπαν που γεννά λογική, στις δικές μας πεποιθήσεις με γνώμονα το άλογο της τροφικής αλυσίδας, πολλές φορές μάλιστα θεωρούμενο ως παράλογο ( absurdum ). Αντίθετα αυτό που του προσδίδει την ιδιαιτερότητά του, το ιδιόμορφο ασχηματοποίητο που διαρρηγνύει το ομοιογενές σχηματοποιημένο είναι αυτό ακριβώς που δεν τον κάνει α-πάνθρωπο, ένα άλφα στερητικό μπροστά από τη λέξη «άνθρωπος» δείχνει την άλλη πλευρά του, το συγκαλλυμένο εγώ του που πλέον δεν αποτελεί επίφαση, δεν είναι μια φενάκη αλλά μια καλά οικοδομημένη προσωπικότητα που αντιστοιχεί σε μια πραγματικότητα. Έχει πάψει τόσο η ιδιότητα του Homo Faber, του δρων ή πράττων ανθρώπου και άλλο τόσο το χαρακτηριστικό του Homo Sapiens, του σοφού ανθρώπου, το συνονθύλευμα των κυττάρων του ανθρώπου έχει μετατραπεί σε Inhuman. 

Ελένη.Μ

Ντίνος Χριστιανόπουλος-Έρωτας

Marc Chagall

Νὰ σοῦ γλείψω τὰ χέρια, νὰ σοῦ γλείψω τὰ πόδια –

ἡ ἀγάπη κερδίζεται μὲ τὴν ὑποταγή.
Δὲν ξέρω πῶς ἀντιλαμβάνεσαι ἐσὺ τὸν ἔρωτα.
Δὲν εἶναι μόνο μούσκεμα χειλιῶν,
φυτέματα ἀγκαλιασμάτων στὶς μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου,
παρηγοριὰ σπασμῶν.
Εἶναι προπάντων ἐπαλήθευση τῆς μοναξιᾶς μας,
ὅταν ἐπιχειροῦμε νὰ κουρνιάσουμε σὲ δυσκολοκατάχτητο κορμί.

Ντίνος Χριστιανόπουλος-Έρωτας

Ανδρέας Εμπειρίκος-Τα βέλη

Egon Schiele, Friendship, 1914

 Ένα κορίτσι σ΄έναν κήπο
Δύο γυναίκες σε μιά γλάστρα
Τρία κορίτσια στην καρδιά μου 

Άνευ ορίων άνευ όρων

Μία παλάμη σ΄ένα τζάμι
Μία παλάμη σ΄ένα στήθος

Ένα κουμπί πού ξεκουμπώνεται 

Ένα βυζί πού αποκαλύπτεται
Ενώ ο Τοξότης με τά βέλη
Λάμπει ψηλά στόν ουρανό 

Άνευ ορίων άνευ όρων

  Από τη συλλογή "Η τρυφερότης των μαστών"

Γιάννης Ρίτσος-Γυμνό σώμα

Danae-Gustav Klimt

Ι.

Εἶπε:
ψηφίζω τὸ γαλάζιο.
Ἐγὼ τὸ κόκκινο.
Κι ἐγώ.

Τὸ σῶμα σου ὡραῖο
Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο.
Χάθηκα στὸ ἀπέραντο.

Διαστολὴ τῆς νύχτας.
Διαστολὴ τοῦ σώματος.
Συστολὴ τῆς ψυχῆς.

Ὅσο ἀπομακρύνεσαι
Σὲ πλησιάζω.

Ἕνα ἄστρο
ἔκαψε τὸ σπίτι μου.

Οἱ νύχτες μὲ στενεύουν
στὴν ἀπουσία σου.
Σὲ ἀναπνέω.

Ἡ γλῶσσα μου στὸ στόμα σου
ἡ γλῶσσα σου στὸ στόμα μου-
σκοτεινὸ δάσος.
Οἱ ξυλοκόποι χάθηκαν
καὶ τὰ πουλιά.

Ὅπου βρίσκεσαι
ὑπάρχω.

Τὰ χείλη μου
περιτρέχουν τ᾿ ἀφτί σου.

Τόσο μικρὸ καὶ τρυφερὸ
πῶς χωράει
ὅλη τὴ μουσική;

Ἡδονή-
πέρα ἀπ᾿ τὴ γέννηση,
πέρα ἀπ᾿ τὸ θάνατο.
Τελικὸ κι αἰώνιο
παρόν.

Ἀγγίζω τὰ δάχτυλα
τῶν ποδιῶν σου.
Τί ἀναρίθμητος ὀ κόσμος.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πῶς πλάθεται καὶ καταρρέει
ὅλος ὁ κόσμος;

Ἡ γλῶσσα ἐγγίζει
βαθύτερα ἀπ᾿ τὰ δάχτυλα.
Ἑνώνεται.

Τώρα
μὲ τὴ δική σου ἀναπνοὴ
ρυθμίζεται τὸ βῆμα μου
κι ὁ σφυγμός μου.

Δυὸ μῆνες ποὺ δὲ σμίξαμε.
Ἕνας αἰῶνας
κι ἐννιὰ δευτερόλεπτα.

Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα
ἀφοῦ λείπεις;

Μὲ τὸ κόκκινο τοῦ αἵματος
εἶμαι.
Εἶμαι γιὰ σένα.

Γιάννης Ρίτσος-Γυμνό σώμα

Almost me, almost you..

 Almost blue
Almost doing things we used to do
There's a girl here and she's almost you
Almost
All the things that your eyes once promised
I see in hers too
Now your eyes are red from crying

Almost blue
Flirting with this disaster became me
It named me as the fool who only aimed to be

Almost blue
It's almost touching it will almost do
There's a part of me that's always true... always

Not all good things come to an end now, it is only a chosen few
I have seen such an unhappy couple

Almost me

Almost you

Almost blue

Chet Baker-Almost blue