Τετάρτη 16 Απριλίου 2014

Canal Saint-Martin






Canal Saint-Martin, Paris, 15/04/2014 



Για τον Κώστα :) 



Ελένη.Μ

Σάββατο 12 Απριλίου 2014

Απούσα

Still life- Francisco Goya

Και τι είναι η ζωή μου
αν όχι
από ένα
σταδιακό
και απόλυτα
συγχρονικό
πήγαινε-έλα;
Όλα έχουν πάρει φωτιά
και εγώ κυνηγώ κάτι
για το οποίο
η ετυμολογία
αποφαίνεται
απούσα.
Τι ώρα είναι; 


Ελένη.Μ

Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

How do you...

How do you resign yourself to something that will never be ?- Jenny Holzer (1980-2)




Το χειρότερο δεν είναι να νοσταλγείς
αλλά να μην έχεις κάποιον για να νοσταλγείς.
Δεν έχει όρια.

Είσαι δυο βήματα
από εδώ μέχρι το ποτέ μου.





Ελένη.Μ

Διάλυση δίχως έλεος

Musée Quai Branly- Είμαστε όλοι μάσκες 



Κάποιοι μου φώναζαν
πως πάω ανάποδα, 
ίσως τελικά πάω 
μπροστά
αλλά από 
την ανάποδη. 
Θέλω να σκαρφαλώσω
σε ένα παράθυρο 
δίχως
κουρτίνες. 
Μικροαστική νύχτα, 
ορατή όσο εσύ, 
θολή όπως εγώ. 
Βαράω διά-λυση. 


Ελένη.Μ

Σάββατο 5 Απριλίου 2014

Παρασκευή 4 Απριλίου 2014

Αντιδράσεις

In Voluptas Mors-Philippe Halsman

 
Ήθελα να βάλω φωτιά σε όλα
έτσι για να παρακολουθήσω 
μετά 
τις αντιδράσεις
 των προσώπων τους. 
Τρελή αλλά ανίκανη - ίσως για το οτιδήποτε. 
You may go to sleep with a glass of honesty, 
καθώς οι πρώτοι κελαηδισμοί με αποκοιμίζουν, 
έχεις πάντως πρόβλημα,
γερό.

*

Μονάχα το ροχάλισμα ενός άστεγου,
περασμένα μεσάνυχτα 
σίγουρα ξημερώματα, 
μέσα σε ένα χαντάκι. 
Έβγαλα το κεφάλι έξω από το παράθυρο 
και τον αφουγκράστηκα, 
έτσι για να σπάσω 
τη μοναξιά μου. 
Ένας περαστικός παραξενεύτηκε 
ακούγοντάς τον, 
βρήκα τον περαστικό 
περίεργο, 
μάλλον δεν ροχαλίζει 
ή 
δεν έχει ακούσε ποτέ του
ροχαλητό. 


*

Έχω μια τάση 
που την ανακαλύπτω 
όχι και πρόσφατα,
και εσένα 
σε λατρεύω, 
πέρα για πέρα 
γιατί είσαι εκτός- 
από τη ζωή μου- 
ή μάλλον 
δεν υπήρξες ποτέ- 
ούτε θα
όμως.  



Ελένη.Μ

Τρίτη 1 Απριλίου 2014




Ο χρόνος είναι του Θεού κι ο πόνος του ανθρώπου 
να βλέπει το είδωλό του να κλαίει και να γελά 
Στην κάψα του μεσημεριού βουλιάζουν τα τζιτζίκια 
κοχύλια κι αρμυρίκια στα μαύρα σου μαλλιά 

Κάτω στο μεγάλο ύπνο μυστικό σου ανάβω δείπνο 

Ποιος είδε δέντρο του βυθού ν΄ αποζητά τον ήλιο 
στου σκότους το βασίλειο άγιο να γυρνά 
Με νήμα εξάκλωνο κεντάς τον έβδομο ουρανό σου 
υψώνεις το φανό σου και πας στο πουθενά 

Κάτω στο μεγάλο ύπνο μυστικό σου ανάβω δείπνο 

Στρώσε τραπέζι γιορτινό, τραπέζι του ασώτου 
το `πνιξε τ΄ όνειρό του άγριος ποταμός 
Από κρασί κι από φιλί μπορεί και να σωθούμε 
κι αν τύχει και χαθούμε καλόδεχτος χαμός 


Κάτω στο μεγάλο ύπνο μυστικό σου ανάβω δείπνο

Άλκης Αλκαίος
Υγ. Σήμερα ας πούμε αλήθειες.