Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα

είδα το βράδυ αυτό.

Kάποια χρυσή, λεπτότατη

στους δρόμους ευωδιά.

Kαι στην καρδιά

αιφνίδια καλοσύνη.

Στα χέρια το παλτό,

στ' ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.

Hλεκτρισμένη από φιλήματα

θα 'λεγες την ατμόσφαιρα.

H σκέψις, τα ποιήματα,

βάρος περιττό.

Έχω κάτι σπασμένα φτερά.

Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε

το καλοκαίρι αυτό.

Για ποιαν ανέλπιστη χαρά,

για ποιες αγάπες,

για ποιο ταξίδι ονειρευτό. 

Κ.Καρυωτάκης, "Ποιήματα και Πεζά"-Ερμής 1972

Παλίρροια

Η γη μια σβούρα στ' ουρανού τα πλάτη

γυρίζει στον αρχέγονο χορό

σπασμένη η πυξίδα μου καιρό

κι εγώ αφήνομαι στου ζέφυρου την πλάτη

Σ' ένα πατάρι πελαγοδρομώ

δεν είναι η μοναξιά που με πειράζει

τις Συμπληγάδες του καπνού περνώ

να ζαλιστώ με κάποια που σου μοιάζει

Στο ξόδεμα τη λύτρωση ζητώ

σε δρόμους που τρελαίνεται το αίμα

Λέω τη νύχτα μέρα και το πικρό γλυκό

πυξίδα μου ένα χαμένο βλέμμα

Παίζει τραγούδια με παράφορα φεγγάρια

ζούμε στο ψέμα όπως στο νερό τα ψάρια

μηνύματα μη στέλνεις λυπημένα

αύριο θα δεις πως μας κερδίζουν τα χαμένα

Μου λες να βάλω τη ζωή μου σε μια τάξη

μα ποιος στ' αλήθεια ορίζει την τροχιά του

η αταξία είναι τ' ουρανού η τάξη

κι εγώ ανασταίνομαι στο γύρο του θανάτου

Στο ξόδεμα τη λύτρωση ζητώ

σε δρόμους που τρελαίνεται το αίμα

Λέω τη νύχτα μέρα και το πικρό γλυκό

πυξίδα μου ένα χαμένο βλέμμα

Άλκης Αλκαίος

Κατά-δίκη

Με τακτ απέναντι στο τακτ. 

Και όσοι είδαν 

την πανσέληνο 

ένα βράδυ

τότε δεν κοίταξαν 

ποτέ τους

 το φεγγάρι.

Ελένη.Μ

Αγκάθι του Χριστού

Αγκάθι του Χριστού ή Ευφόρμπια (Euphorbia)

Υπό την προϋπόθεση ύπαρξης.
Δεν ανθίζω για εσάς.
Αγκάθια.
Σας σταυρώνω
με άνθη. 

Ελένη.Μ

Brick

 

 

Τι να την κάνω την απουσία μου λες;
όταν αντικρίζω ένα άσπρο τοίχος;
ρίγος σε μια ρωγμή κατάντησα
και εσύ ούτε που κοιτάς
τα χαλάσματα.

Ελένη.Μ