Προανάκρουσμα

Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)- Θ. Αγγελόπουλος 

Security σε κάθε σπίτι,
ζωές σε ανασφάλεια
που ενοικιάζονται 

σε σάπιες επιγραφές.

Πάνω στο δίκυκλο 

εξετάζεις τον αντρισμό σου
ενώ τα σκυλιά

 γαβγίζουν στους άνανδρους,

μπροστά μου τρέχουν τα σάλια τους
για τις μουσικές που κατεβάζει το κεφάλι μου.

Η σερβιτόρα παίρνει παραγγελίες
για γλυκές κρέπες

 ενώ δίπλα στο περίπτερο
πωλούνται ένα σωρό αηδίες
που χορταίνουν τους πιο αηδιασμένους.

“Αποφάσισε” καθώς πας να με προσπεράσεις,

δεν αντιλαμβάνεσαι το συναγερμό των λέξεών μου,

πάλι σε προσπερνάω
ενώ βλέπω διαταγμένα 

στη σειρά τα τρόπαια
από τα πέταλά σου.

Ελένη.Μ

Pistacia

Το πρόσωπό σου
σαν από γαλλική nouvelle vague,
το τσιγάρο στέκει ακόμη

 αχνιστό στο στόμα σου
και οι σκέψεις σου 

σαν μαστιχόδεντρα
στάζουν στο έδαφος. 

Αυτές οι μέρες που 

δεν λογαριάζεις τίποτα. 

Το άρωμά σου αγάπη μου, το άρωμά σου. 

Ελένη.Μ

Pulse

The Mirror (1975)- Andrei Tarkovsky

Την αγγίζεις
μέσα από 

κάθε απόρθητη πύλη
την αγγίζεις
το χαμογελό της ζεστό 

πάνω στ’ ακροδάχτυλα
σαν πλήκτρα πιάνου το γέλιο της
σου χαμογελά
σου χαμογελά
για εσένα
για εσένα
σε φιλά γύρω από το λαιμό
εκεί στα μικρά σου λακάκια

 βυθίζει τις σκέψεις της
ξαποσταίνει
γιατί δεν αντέχει άλλο τον πόνο
δεν αντέχει τον κόσμο αυτό
ανακατεύει το πρόσωπό της 

στα μαλλιά σου
να γίνει ένα

 με το πρόσωπό σου
σε αγγίζει
σε αγγίζει
στα χέρια της

 μια λίμνη από νούφαρα
ξεπλένεται 

καθώς το σώμα της

 γεμάτο από χρυσόψαρα
ακτινοβολεί 

στην κάθε αχτίνα του νοτιά
αγγιζόσαστε
αγγιζόσαστε
σαν την πρώτη φορά
και δεν θέλεις να τελειώσει
δεν θέλεις να τελειώσει
αυτός ο έρωτας
αυτή η πληγή
αυτός ο έρωτας
αυτό το πρωτόπλασμα
έχει κραυγή
και μιλάει
μιλάει
σαν άγγιγμα

Μ’ακούς;

Ελένη.Μ

Blinded (you)

Who could love you more- The Lost Brothers

The love I have for you is colour you don't understand.

"Who could love you more than me ?"

asks... the refrain. 

Ελένη.Μ

Καμιά πρόβλεψη, καμιά προετοιμασία
δεν εμποδίζει αυτό που έρχεται
να σε τρυπάει ως την καρδιά
ψυχρό και σκέτο.

Τίτος Πατρίκιος

Tempest differs not from Temptation

Spirits' dance- "The Tempest",  William Shakespeare

Θα βασανίζεσαι αιώνια
μέχρι το αδίκημά σου
να παραδεχτείς,

θα εύχεσαι, 

θα παρακαλάς, 

θα μετανιώνεις

δίχως να ξέρεις το γιατί. 

Σε ξένες στεριές πάντα λειψός

θα φεύγεις βιαστικά 

μην αντέχοντας

 το γαμψό καμάκι 

στην ψυχή σου. 

Την Τρικυμία 

με πρωτεργάτη τον Πρόσπερο

να την θυμηθείς.

 Την τιμωρία την διαλέγει πάντοτε ο εαυτός,

εκείνος άλλωστε γνωρίζει καλύτερα

τις αυτόχειρες πράξεις.

Δράστης και υπεύθυνος

της καταστροφής 

ανέμελα μαζί.

Μην αγνοήσεις τα χορικά σημεία,

εκεί σε χορεύω στο ταψί,

κάθε καρυδιάς καρύδι

ήσουν και εσύ.

Μα στο τέλος,

σε αυτό το μακάριο τέλος

ο αδικημένος

είναι ο δίκαιος

και ο αδικήσας

ο υπαίτιος.

Και κάπως έτσι

ίσως αγκαλιαστούμε σφιχτά

από εκείνα τα αλμυρίκια

που μας ξέβρασαν 

στ' ανοιχτά 

μην αντέχοντας 

δίχως την αναπνοή 

των ξέπνοων γελασμένων δακρύων. 

"We are all spirits and are melted into air, we are such stuff as dreams are made on and our little life is rounded with a sleep" (Act IV, scene I)

Ελένη.Μ