Common poppy

Papaver rhoeas- Anna Atkins 

 

Γίνομαι το θύμα 

στη λόχμη

 των τηλεβόλων σου.
Ο μπλε ορίζοντας 

διαγράφεται 

στην ακτογραμμή
ενός κόκκινου μήλου. 

Ωμό αγρίμι 

η μπλε σου 

πολυφωνία.

Ελένη.Μ

Pistacia Lentiscus

Une histoire d'eau (1958)- Jean-Luc Godard & François Truffaut

Είπες 

πως καθάρισες πια,
εκείνα 

τα πορφυρογέννητα 

ανθάκια
πάνω στο κλαδί 

του σχίνου.
Μα φαίνεται πως 

κάθε βδομάδα
όλα λερώνονται

 από την αρχή,

η κίτρινη ποδιά σου, 

οι σκέψεις στ' ακροδάχτυλα 

αρπαγμένες από τα μαλλιά.
Κάτι ψήνεται ή εξατμίζεται
καθώς σκύβεις μπροστά

 σε ένα τετράποδο τραπέζι,
(άσε τις παρηχήσεις για μετά)

προς το παρόν
αδυνατώ το πράσινο κουκούτσι να μασήσω.
Έχω τον τρόπο μου να σου λέω τα πράγματα
με το όνομά τους. 

Ελένη.Μ

Νεολιθική περίοδος

Aaron Siskind (1976)

Η καπένσια

 κουνήθηκε 

στην πρόσβαση,
όταν άγγιξα

 τις ρώγες της
σαν τυφλόμυγα
που ακονίζει
του φωτός 

τη λήθη.

Ελένη.Μ

Προανάκρουσμα

Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)- Θ. Αγγελόπουλος 

Security σε κάθε σπίτι,
ζωές σε ανασφάλεια
που ενοικιάζονται 

σε σάπιες επιγραφές.

Πάνω στο δίκυκλο 

εξετάζεις τον αντρισμό σου
ενώ τα σκυλιά

 γαβγίζουν στους άνανδρους,

μπροστά μου τρέχουν τα σάλια τους
για τις μουσικές που κατεβάζει το κεφάλι μου.

Η σερβιτόρα παίρνει παραγγελίες
για γλυκές κρέπες

 ενώ δίπλα στο περίπτερο
πωλούνται ένα σωρό αηδίες
που χορταίνουν τους πιο αηδιασμένους.

“Αποφάσισε” καθώς πας να με προσπεράσεις,

δεν αντιλαμβάνεσαι το συναγερμό των λέξεών μου,

πάλι σε προσπερνάω
ενώ βλέπω διαταγμένα 

στη σειρά τα τρόπαια
από τα πέταλά σου.

Ελένη.Μ

Pistacia

Το πρόσωπό σου
σαν από γαλλική nouvelle vague,
το τσιγάρο στέκει ακόμη

 αχνιστό στο στόμα σου
και οι σκέψεις σου 

σαν μαστιχόδεντρα
στάζουν στο έδαφος. 

Αυτές οι μέρες που 

δεν λογαριάζεις τίποτα. 

Το άρωμά σου αγάπη μου, το άρωμά σου. 

Ελένη.Μ

Pulse

The Mirror (1975)- Andrei Tarkovsky

Την αγγίζεις
μέσα από 

κάθε απόρθητη πύλη
την αγγίζεις
το χαμογελό της ζεστό 

πάνω στ’ ακροδάχτυλα
σαν πλήκτρα πιάνου το γέλιο της
σου χαμογελά
σου χαμογελά
για εσένα
για εσένα
σε φιλά γύρω από το λαιμό
εκεί στα μικρά σου λακάκια

 βυθίζει τις σκέψεις της
ξαποσταίνει
γιατί δεν αντέχει άλλο τον πόνο
δεν αντέχει τον κόσμο αυτό
ανακατεύει το πρόσωπό της 

στα μαλλιά σου
να γίνει ένα

 με το πρόσωπό σου
σε αγγίζει
σε αγγίζει
στα χέρια της

 μια λίμνη από νούφαρα
ξεπλένεται 

καθώς το σώμα της

 γεμάτο από χρυσόψαρα
ακτινοβολεί 

στην κάθε αχτίνα του νοτιά
αγγιζόσαστε
αγγιζόσαστε
σαν την πρώτη φορά
και δεν θέλεις να τελειώσει
δεν θέλεις να τελειώσει
αυτός ο έρωτας
αυτή η πληγή
αυτός ο έρωτας
αυτό το πρωτόπλασμα
έχει κραυγή
και μιλάει
μιλάει
σαν άγγιγμα

Μ’ακούς;

Ελένη.Μ