Αγκάθι του Χριστού

Αγκάθι του Χριστού ή Ευφόρμπια (Euphorbia)

Υπό την προϋπόθεση ύπαρξης.
Δεν ανθίζω για εσάς.
Αγκάθια.
Σας σταυρώνω
με άνθη. 

Ελένη.Μ

Brick

 

 

Τι να την κάνω την απουσία μου λες;
όταν αντικρίζω ένα άσπρο τοίχος;
ρίγος σε μια ρωγμή κατάντησα
και εσύ ούτε που κοιτάς
τα χαλάσματα.

Ελένη.Μ

Δίκοπη ζωή

Απ' το κακό και τ' άδικο διωγμένο

κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή,

σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο

να σ' έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο

κι ο πάνω κόσμος να 'ναι οι τροχοί

που σ' έχουν στα στενά κυνηγημένο...

Και πήρες του καιρού τ' αλφαβητάρι

και της αγάπης λόγια φυλαχτό,

για να βρει πάλι ρίζα το χορτάρι

και πήρες την ελπίδα και τη χάρη,

ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό

με την ελπίδα μόνο και τη χάρη...

Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου

και την παλιά τη γνώμη καθενός,

όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου

να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου

και να σαι το πουλί κι ο κυνηγός

στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου...

Κρυφά και φανερά σ' ακολουθούνε

οι συμμορίες κι οι βασανιστές

και ψάχνουν μέρα - νύχτα να σε βρούνε,

μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε

γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,

το χώμα που πατούν να προσκυνούνε.

Νύμφη και Σάτυρος

 Nymphe et Satyre- Musée du Louvre 

 

 

Η μάχη των σωμάτων,
δίχως κινήσεις,
ακέφαλα οστά
μονά-ζυγά
μόνο ένα χέρι απέμεινε
να πιάνει γερά το μαστό,
κύκλος θρέψης και γεννήσεως
και αν οι ηλιαχτίδες μπαίνουν 

από ένα παράθυρο εγκλωβισμένο
το γυναικείο σώμα

 είναι φυλακισμένο στο αντρικό
ως ένας αιώνιος εραστής 

που χρειάζεται συνέχεια τη φυγή,
η πάλη ανάμεσα

 στον έρωτα και το θάνατο
μονάχα για μια 

αιώνια αγκάλη.
Νύμφη και Σάτυρος
καθώς ο έγγαμος βίος 

ξε-γελά.

Ελένη.Μ

Άρνηση

Στὸ περιγιάλι τὸ κρυφὸ

κι ἄσπρο σὰν περιστέρι

διψάσαμε τὸ μεσημέρι

μὰ τὸ νερὸ γλυφό.

Πάνω στὴν ἄμμο τὴν ξανθὴ

γράψαμε τ᾿ ὄνομά της

ὡραῖα ποὺ φύσηξεν ὁ μπάτης

καὶ σβήστηκε ἡ γραφή.

Μὲ τί καρδιά, μὲ τί πνοή,

τί πόθους καὶ τί πάθος

πήραμε τὴ ζωή μας· λάθος!

κι ἀλλάξαμε ζωή.