Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011
Το γάλα
"... Έτσι, στα καλά καθούμενα, όπως τους βλέπεις να περπατάνε ή να κάθονται να πίνουν τον καφέ τους. Όπως τρέχουν βιαστικά ή όπως στέκονται έξω από το περίπτερο να κοιτάξουν την κρεμασμένη εφημερίδα. Όπως ψωνίζουν πατάτες απ' το μανάβη ή νεκρά ψάρια από το ψαράδικο. Όπως στέκονται στην ουρά στις τράπεζες ή έξω από την εφορία. Σαν χαιρετιούνται από μακριά, σαν κάνουν χειραψία από κοντά, σαν κάθονται στ' αμάξια τους μέσα κλεισμένοι, στο σινεμά, σα βγάζουν εισιτήρια για το γήπεδο, στα σπίτια τους καθώς ζητάνε τις παντόφλες τους, καθώς απλώνουν μια μπουγάδα, καθώς γυρίζουν με τις σακούλες τα ψώνια και σκύβουν ν' αγκαλιάσουν το παιδί τους... Τους βλέπεις έτσι στα ξαφνικά... να καίγονται!
Υγ1: Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το θεατρικό έργο "Το γάλα" του Β. Κατσικονούρη. Ίσως υπήρχαν πολύ πιο έντονες σκηνές τις οποίες θα μπορούσα να διαλέξω για την ανάρτησή μου και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα με την επιλογή. Είναι όμως αργά και αδυνατώ να δακτυλογραφήσω μεγαλύτερο απόσπασμα. Από την άλλη μεριά η παραπάνω σκηνή μπορεί ευκολότερα να σου εξάψει την περιέργεια και να μπεις στη διαδικασία να διαβάσεις ή να παρακολουθήσεις κάποια θεατρική παράσταση ή ακόμα και την κινηματογραφική εκδοχή. Προσωπικά στο συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Υγ2: Αρκετές μέρες μακριά από τον αστεροειδή μου και η κατάσταση εδώ πάνω είναι τραγική. Οι αυξημένες απαιτήσεις της σχολής μου αφήνουν ελάχιστο, ή τουλάχιστον όχι τόσο όσο εγώ θα ήθελα, χρόνο για να ασχοληθώ με το blog. Δεν ανησυχώ, όμως. Ακόμα και μια ανάρτηση το μήνα με αναζωογονεί και μου υπενθυμίζει το λόγο για τον οποίο αποφάσισα να ξεκινήσω αυτή την προσπάθεια!
Υγ3: Μην δοκιμάσεις ποτέ pH-μετρικό χαρτί! Έχει απαίσια γεύση και μπορεί να σου προκαλέσει αλλεργία. Ξέρω εγώ...
Υγ1: Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το θεατρικό έργο "Το γάλα" του Β. Κατσικονούρη. Ίσως υπήρχαν πολύ πιο έντονες σκηνές τις οποίες θα μπορούσα να διαλέξω για την ανάρτησή μου και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα με την επιλογή. Είναι όμως αργά και αδυνατώ να δακτυλογραφήσω μεγαλύτερο απόσπασμα. Από την άλλη μεριά η παραπάνω σκηνή μπορεί ευκολότερα να σου εξάψει την περιέργεια και να μπεις στη διαδικασία να διαβάσεις ή να παρακολουθήσεις κάποια θεατρική παράσταση ή ακόμα και την κινηματογραφική εκδοχή. Προσωπικά στο συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Υγ2: Αρκετές μέρες μακριά από τον αστεροειδή μου και η κατάσταση εδώ πάνω είναι τραγική. Οι αυξημένες απαιτήσεις της σχολής μου αφήνουν ελάχιστο, ή τουλάχιστον όχι τόσο όσο εγώ θα ήθελα, χρόνο για να ασχοληθώ με το blog. Δεν ανησυχώ, όμως. Ακόμα και μια ανάρτηση το μήνα με αναζωογονεί και μου υπενθυμίζει το λόγο για τον οποίο αποφάσισα να ξεκινήσω αυτή την προσπάθεια!
Υγ3: Μην δοκιμάσεις ποτέ pH-μετρικό χαρτί! Έχει απαίσια γεύση και μπορεί να σου προκαλέσει αλλεργία. Ξέρω εγώ...
Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011
Cause all I want is the moon upon a stick
I will shape myself into your pocket
Invisible, do what you want, do what you want
I will shrink and I will disappear
I will slip into the groove and cut me up, and cut me up
There's an empty space inside my heart where the weeds take root
So now I'll set you free, I'll set you free
There's an empty space inside my heart where the weeds take root
Tonight I'll set you free, I'll set you free
Slowly we unfurl as lotus flowers
'Cause all I want is the moon upon a stick
Just to see what it is, just to see what is I can't kick the habit
Just to feed your fast ballooning head, listen to your heart
We will shrink and be quiet as mice while the cat is away
Do what we want, do what we want
There's an empty space inside my heart where the weeds take root
So now I set you free, I set you free
'Cause all I want is the moon upon a stick
Just to see what if, just to see what is
Put the lotus flower into my room
Slowly we unfurl as lotus flowers
'Cause all I want is the moon upon a stick
I dance around a pit, the darkness is beneath,
I can't kick your habit
Just to feed your fast ballooning head, listen to your heart
Υγ: Με αυτό ξεκίνησε η μέρα μου και κύλησε θαυμάσια!
Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011
Η ζωή των άλλων
Οι τοίχοι γέμισαν αλμύρα
τα κλάματά σου είναι παντού
κάτι σου είπα για τη μοίρα
και μου 'πες η ζωή είναι αλλού
Σε παίρνει πάλι η θάλασσα των δυνατών σινιάλων
κι εγώ σου λέω πως αλλού είναι η ζωή των άλλων
Παλι μιλάς για ξένους τόπους
λες κι έχεις κι άλλη μια ζωή
πάλι χαμένη μες στους τρόπους
να γίνονται όλα απ'την αρχή
Τα φώτα μη σε κλέβουνε των πλοίων των μεγάλων
αυτή για μας είναι η ζωή, η άλλη είναι των άλλων
Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
Άγνωστη Χ
Με σκαλίζεις σαν ξερό χωράφι
Κι ό,τι σάπιο κι άχρηστο βρίσκεις το αγαπάς
Το χρυσάφι μου το πετάς στα σκουπίδια
Αναλογίζομαι την ώρα που θα φεύγεις
Νομίζοντας πως πήρες ό,τι ήθελες να πάρεις
Δίχως ποτέ να σου περάσει απ'το μυαλό
Πως πήρες ό,τι σου άξιζε να πάρεις.
Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;
εκδ. Λιβάνη, 1999
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
