Είπα στη μυγδαλιά: "Αδερφή, μίλησέ μου για το Θεό". Κι η μυγδαλιά άνθισε.

Clown in the Moon

Thomas Dylan 


My tears are like the quiet drift
Of petals from some magic rose;
And all my grief flows from the rift
Of unremembered skies and snows.

I think, that if I touched the earth,
It would crumble;
It is so sad and beautiful,
So tremulously like a dream.

Dylan Thomas 

Μιούζικ

Έτσι είναι

Λεμονοδάσος 



(Έτσι είναι ο θάνατος
ένα υπεραστικό λεωφορείο
σε μια στάση του πουθενά
Έτσι είναι ο θάνατος
ένα πορτοκάλι οξύρρυγχου
που σάπισε ανάμεσα στα φύλλα
Έτσι είναι ο θάνατος
οι καθημερινές κόρνες
που σου υπενθυμίζουν
ότι το νερό
που τρέχει από τη βρύση
κάποτε θα σταματήσει
στο όνομα μιας ανάγκης)
Μπλεγμένα αρώματα σε μια σπηλιά
δίχως ακουστική,
έτσι είναι η ζωή.

Ελένη.Μ

Κάτι επικίνδυνα κομμάτια

Κάτι επικίνδυνα κομμάτια

χάος

είν' η ψυχή μου 

που έκοψε με τα δόντια του

ο Θεός

άλλοι τα τριγυρίζουν πάνω σε σανίδια

τα δείχνουν

τα πουλάνε

τ'αγοράζουν

εγώ δεν τα πουλώ

οι άνθρωποι

τα κοιτάζουν

με ρωτάνε

άλλοι γελάνε

άλλοι προσπερνάνε

εγώ δεν τα πουλώ 

Μίλτος Σαχτούρης

Ο Ακατανόμαστος

Samuel Beckett

"Όμως τι τέλεια γαλήνη, αν εξαιρέσεις το παραμιλητό, τρίχα δε σαλεύει, και τι μ'αυτό, είναι ύποπτη, η γαλήνη πριν απ'τη ζωή, όχι, όχι όλον αυτόν τον καιρό, είναι κάτι σα γλίνα, τι ωραία που είναι εκεί μέσα, τι ωραία που θα'ταν, χωρίς αυτό το θόρυβο, είναι η ζωή που θέλει να μπει μέσα, όχι, που θέλει να βγάλει αυτόν έξω, ή είναι μικρές φυσαλίδες που σκάνε, ολόγυρα, όχι, δεν υπάρχει αέρας εδώ, ο αέρας είναι για να σκας, το φως για να κλείνεις τα μάτια, να που πρέπει να πάει, εκεί που δε σκοτεινιάζει ποτέ, μα ούτε κι εδώ σκοτεινιάζει ποτέ, όχι, εδώ σκοτεινιάζει, είναι σκοτάδι, το γκρι το κάνουν αυτοί, με τις λάμπες τους."

Σάμουελ Μπέκετ, Ο Ακατανόμαστος, Ύψιλον/ Βιβλία, σ. 138-139

Του Μάη

Trampled Rose- Tom Waits http://www.youtube.com/watch?v=KHxmr3vZlAk

Εγώ σε μάτωσα με τη λεύκα του ματιού

κι εσύ έσταξες 

γάλα από το μίσχο,

άγριο αγιόκλημα

του πρωτομαγιού. 

Στο χέρι μου

ένας Πολύφημος 

που σηκώνει απ΄τη μύτη

τον κόσμο του,

τρύπα στη μέση του πελάγους.

Ακόντιο ριγμένο

στο λεκέ 

ενός τυφώνα

που πάλλεται. 

Ελένη.Μ