Δεν ενδείκνυται

Magnetic Field- Photo by me

a polar
b polar
conscious
anti-conscious
c
unknown -
b privilege thesis
as a result of dyadic equation

Ελένη.Μ

Slice of [something]

Photo by me

Όλα τα λέει η εικόνα,

έκοψες και μοίρασες στα δύο. 

Ελένη.Μ

Με την ταχύτητα ενός κλείστρου

Η αντιμετώπισή σου

 σαν διοπτική ρεφλέξ φωτογραφική μηχανή,
ο άνω φακός με είδε ως βράχο σωτηρίας
ο κάτω φακός

 με φωτογράφισε σαν ασκό του Αιόλου 

που μέσα του αποστράγγιξες
τη χαμερπή σου ανυπαρξία. 

Το γδάρσιμο πιο σκληρό από το ντύσιμο της ψευτιάς σου.

Tip: άλλαξε φακό πριν εκείνος σε απογυμνώσει (για τα καλά).

Ελένη.Μ

Res, non verba

Θα πάρω

 την τσαλακωμένη μου καρδιά 

και θα φύγουμε,
αφού ποτέ δεν την θέλησες αληθινά,

αφού βαρέθηκες 

το χρώμα των ματιών μου

να κοιτάζεις, 

αφού σ’αρέσει τόσο ηδονιστικά
να με βλέπεις να πονάω
για την τόση αγάπη

 που έχω 

μόνο για’ σένα.
Αδίκησες το αβάσταχτο
σαν να ήταν κάτι αμελητέο,

σαν ένα χαμόγελο 

που ξεκρεμάστηκε
από το πρόσωπό μου
και αγκιλώθηκε πάνω

 στης τριανταφυλλιάς τ’αγκάθια,

σαν το σώμα μου ν’ απλώνεται 

ρούχο βρεγμένο 

σε ηλιόλουστο μπαλκόνι.

Τόση απονιά που την βρίσκεις;
Σου χάρισα έναν ολόκληρο κόσμο
μέσα από τα πιο τρυφερά φυλλοκάρδια

 της ψυχής μου
μονάχα 

για να 

υπάρχεις

 εσύ. 

Ελένη.Μ

Τα συνώνυμα έλκονται

Hibiscus' Leaves- photo by me

Everything is in va(e)in. 

Ελένη.Μ

Υάκινθοι μιας άλλης εποχής

Hands and Cigarette

Βγαίνουμε και οι δυο στο μπαλκόνι
το τσιγάρο σου τελειώνει
μα με κοιτάς βαθιά στα μάτια και μου λες
“Έχω όλο το χρόνο για' σένα…”
Σου απαντώ λέγοντάς σου πως 

“Δεν έχω χρόνο για κανέναν”.
Η πεταμένη γόπα σου σιωπά
και η σκέψη μου ονειρεύεται

 πως θα ήταν όμορφο 

να ανασαίναμε 

μαζί τους υάκινθους

 ένα ηλιόλουστο πρωινό,

όταν όλα θα ήταν

διαφορετικά. 

Ελένη.Μ

Η ετικέτα

Henri Cartier-Bresson, Untitled, Italy, 1933

Tο είχα ξεχάσει
πως εσένα 

δεν σε αγγίζει

 τίποτα πια,
είσαι μονάχα

 σαν ένα σφουγγάρι
που θέλει 

να μου απορροφά 

ενέργεια.
Τουλάχιστον

 ας μην καταναλώνουμε
τους εαυτούς μας

 σε ανούσιες συζητήσεις
ας μιλάμε μονάχα για τα ουσιώδη.

Εξάλλου,
για μια “καλημέρα” και ένα “καληνύχτα”
ανατέλλει και δύει ο κόσμος.

Ελένη.Μ